|
USTAWA
z l lipca 1920 r.
o utworzeniu Rady Obrony Państwa
(Dz.U.R.P. nr
53, poz. 327)
Art. l. Tworzy się Radę Obrony Państwa.
Art. 2. Skład Rady stanowią:
a) Naczelnik Państwa, jako przewodniczący,
b) Marszałek Sejmu Ustawodawczego,
c) dziesięciu posłów, wyznaczonych przez Sejm Ustawodawczy,
d) Prezydent Ministrów,
e) trzech członków Rządu, wyznaczonych przez Radę Ministrów,
f) trzech przedstawicieli wojskowości, wyznaczonych przez Naczelnego Wodza
Wojsk Polskich.
W zastępstwie Naczelnika Państwa przewodniczy Radzie Prezydent
Ministrów.
Art. 3. Do zakresu działania Rady należy:
a) decydowanie we wszystkich sprawach, związanych z prowadzeniem i
zakończeniem wojny oraz zawarciem pokoju,
b) wydawanie w tych sprawach rozporządzeń i zarządzeń.
Art. 4. Wszystkie rozporządzenia i zarządzenia
Rady podlegają natychmiastowemu wykonaniu.
Te rozporządzenia i zarządzenia, które w myśl ustaw wymagają uchwały
Sejmu, winny być następnie na najbliższym posiedzeniu Sejmu składane za
pośrednictwem Prezydenta Ministrów Sejmowi do zatwierdzenia.
Art. 5. Radę zwołuje Naczelnik Państwa,
względnie z jego upoważnienia Prezydent Rady Ministrów.
Do ważności uchwał potrzebna jest obecność dwóch trzecich części członków,
a w tem przynajmniej połowy ilości posłów, w skład Rady wchodzących.
Art. 6. Decyzje Rady zapadają zwykłą większością
głosów; w razie równego podziału głosów rozstrzyga głos przewodniczącego.
Art. 7. Biurowością Rady kieruje Prezydent
Ministrów.
Art. 8. Rada zostaje rozwiązana mocą uchwały
Sejmu Ustawodawczego.
Art. 9. Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem
jej ogłoszenia.
Tekst dokumentu opracowano na podstawie: Wybór
źródeł do nauki prawa konstytucyjnego (Druga Rzeczpospolita) pod
redakcją Tadeusza Szymczaka,
M. Domagała, D. Górecki, Łódź 1999
| 