|
USTAWA
z 2 sierpnia 1926 r.
zmieniająca i uzupełniająca Konstytucję Rzeczypospolitej
z 17 marca 1921 r.
(Dz.U.R.P. nr 78, poz. 442)
Art. l. Art. 4 ustawy z dnia 17 marca 1921 r. (Dz. U.R.P. nr 44,
poz. 267) otrzymuje brzmienie następujące:
„Ustawa państwowa ustala corocznie
budżet Państwa na następny rok budżetowy".
Art. 2. W art. 22 ustawy z dnia 17 marca 1921 r.
(Dz. U.R.P. nr 44, poz. 267) dodaje się następujący ustęp końcowy:
„W razie naruszenia tych
postanowień, stwierdzonego na żądanie Marszałka Sejmu lub Najwyższej Izby
Kontroli przez Sąd Najwyższy, poseł traci mandat poselski oraz korzyści
osobiste, od Rządu otrzymane. Osobna ustawa określi szczegóły postępowania
sądowego".
Art. 3. Art. 25 ustawy z dnia 17 marca 1921 r.
(Dz. U.R.P. nr 44, poz. 267) otrzymuje brzmienie następujące:
„Prezydent Rzeczypospolitej zwołuje,
otwiera, odracza i zamyka Sejm i Senat. Sejm winien być zwołany na
pierwsze posiedzenie w trzeci wtorek po dniu wyborów i corocznie
najpóźniej w październiku na sesję zwyczajną.
Prezydent Rzeczypospolitej może zwołać Sejm w każdym czasie na
sesję nadzwyczajną wedle własnego uznania, a winien to uczynić na żądanie
1/3 ogółu posłów w ciągu dwóch tygodni.
Inne wypadki zebrania się Sejmu na sesję nadzwyczajną określa
Konstytucja.
Odroczenie wymaga zgody Sejmu, jeżeli ma być w ciągu tej samej
sesji zwyczajnej powtórzone, lub jeżeli przerwa ma trwać dłużej niż 30
dni.
Rząd składa Sejmowi na sesji projekt budżetu wraz z załącznikami
(art. 4) nie później niż na 5 miesięcy przed rozpoczęciem następnego roku
budżetowego. Od chwili złożenia Sejmowi projektu budżetu sesja sejmowa nie
może być zamknięta, dopóki budżet nie będzie uchwalony, lub dopóki nie
upłyną terminy, przewidziane w niniejszym artykule.
Jeżeli Sejm najdalej w ciągu 3 1/2 miesięcy od dnia złożenia przez
Rząd projektu budżetu nie uchwali, Senat przystępuje do rozważania
złożonego projektu.
Jeżeli Senat w ciągu 30 dni nie prześle Sejmowi swojej uchwały w
przedmiocie budżetu wraz z przyjętemi zmianami, uważa się, że przeciw
projektowi zarzutów nie podnosi (art. 35 ust. l).
Jeżeli Sejm w ciągu 15 dni po otrzymaniu budżetu z przyjętemi przez
Senat zmianami ponownej uchwały nie poweżmie (art. 35 ust. 3), uważa się
poprawki Senatu za przyjęte.
Prezydent Rzeczypospolitej ogłasza budżet jako ustawę w brzmieniu:
a) przyjętem przez uchwałę Sejmu, jeżeli Sejm i Senat budżet w ustalonych
terminach rozpatrzyły i Sejm, bądź przyjął, bądź odrzucił poprawki Senatu
(art. 35 ust. 3);
b) przyjętem przez Sejm, albo przez Senat, jeżeli tylko Sejm, względnie
Senat uchwalił budżet w oznaczonym terminie;
c) projektu rządowego, jeżeli ani Sejm ani Senat w oznaczonych terminach
uchwał co do całości budżetu nie powzięły.
Postanowienie, zawarte w ustępie poprzednim artykułu niniejszego,
nie ma zastosowania, jeżeli Sejm odrzuci w całości przedłożony przez Rząd
projekt budżetu.
Jeżeli Sejm jest rozwiązany, a budżet na dany rok budżetowy lub
przynajmniej prowizorium budżetowe na czas aż do zebrania się nowego Sejmu
nie jest uchwalone. Rząd ma prawo czynić wydatki i pobierać dochody w
granicach zeszłorocznego budżetu aż do uchwalenia przez Sejm i Senat
prowizorium budżetowego, które Rząd obowiązany jest złożyć Sejmowi na
pierwszem posiedzeniu po wyborach.
Jeżeli Sejm jest rozwiązany, a ustawa zezwalająca na pobór rekruta
nie jest uchwalona. Rząd ma prawo zarządzić pobór rekruta w granicach
zeszłorocznego, przez Sejm uchwalonego, kontyngentu".
Art. 4. Art. 26 ustawy z dnia 17 marca 1921 r. (Dz.U.R.P. nr4, poz.
267) otrzymuje brzmienie następujące:
„Prezydent Rzeczypospolitej rozwiązuje Sejm i Senat po upływie
czasu, na który zostały wybrane (art. 11).
Prezydent Rzeczypospolitej może rozwiązać Sejm i Senat przed
upływem czasu, na który zostały wybrane, na wniosek Rady Ministrów
umotywowanem orędziem, jednakże tylko raz jeden z tego samego powodu.
Wybory odbędą się w ciągu 90 dni od dnia rozwiązania, termin ich
będzie oznaczony bądź w orędziu Prezydenta o rozwiązaniu Sejmu i Senatu,
bądź w uchwale Sejmu lub Senatu".
Art. 5. Art. 44 ustawy z dnia 17 marca 1921 r. (Dz.U.R.P. nr 44,
poz. 267) uzupełnia się następującymi końcowemi postanowieniami:
„Prezydent Rzeczypospolitej ma prawo w czasie gdy Sejm i Senat są
rozwiązane, aż do chwili ponownego zebrania się Sejmu (art. 25), wydawać w
razie nagłej konieczności państwowej rozporządzenia z mocą ustawy w
zakresie ustawodawstwa państwowego. Rozporządzenia te nie mogą jednak
dotyczyć zmiany Konstytucji i spraw przewidzianych w art. 3 ust. 4; art.
4, 5, 6, 8, 49 ust. 2; art. 50 i 59 ustawy Konstytucyjnej, ani też
ordynacji wyborczej do Sejmu i Senatu.
Ustawa może upoważnić Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania
rozporządzeń z mocą ustawy, w czasie i w zakresie, przez tę ustawę
wskazanych, jednakże z wyjątkiem zmiany Konstytucji.
Rozporządzenia, przewidziane w dwóch poprzednich ustępach, będą
wydawane z powołaniem się na postanowienie Konstytucji, zawarte w tych
ustępach, na wniosek Rady Ministrów i podpisane przez Prezydenta
Rzeczypospolitej, Prezesa Rady Ministrów i wszystkich ministrów, oraz
ogłoszone w Dzienniku Ustaw. Rozporządzenia te tracą moc obowiązującą,
jeżeli nie zostaną złożone Sejmowi w ciągu dni 14 po najbliższym
posiedzeniu Sejmu lub jeżeli po złożeniu ich Sejmowi zostaną przez Sejm
uchylone".
Art. 6. W art. 58 ustawy z dnia 17 marca 1921 r. (Dz.U.R.P. nr 44,
poz. 267) dodaje się następujące nowe zdanie:
„Wniosek, żądający ustąpienia Rady Ministrów lub poszczególnych
ministrów, nie może być poddany pod głosowanie na tem posiedzeniu, na
którem został zgłoszony".
Art. 7. Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Prezesowi Rady
Ministrów i wszystkim ministrom.
Art. 8. Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.
Tekst dokumentu opracowano na podstawie: Wybór
źródeł do nauki prawa konstytucyjnego (Druga Rzeczpospolita) pod
redakcją Tadeusza Szymczaka,
M. Domagała, D. Górecki, Łódź 1999
|
