SK 49/06

Rozporządzenia wyznaczały podmioty podatku akcyzowego inne niż określone w ustawie, co jest niezgodne z konstytucją.

5 maja i 7 lipca 2009 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznawał skargę konstytucyjną Przedsiębiorstwa Produkcyjno Usługowo Handlowego "Autosir" sp. z o.o. dotyczącą podatku akcyzowego - kategorie podmiotów.

W wyroku z 7 lipca 2009 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepisy: §18 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie podatku akcyzowego z dnia 16 grudnia 1998 r., §18 ust. l pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie podatku akcyzowego z dnia 15 grudnia 1999 r., §19 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie podatku akcyzowego z dnia 22 grudnia 2000 r., w związku z art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, są niezgodne z art. 64 ust. 3 w związku z art. 84 i art. 217 konstytucji. W pozostałym zakresie Trybunał umorzył postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.

Przepisy zaskarżone w sprawie utraciły już moc obowiązującą. Trybunał stwierdził jednak, że zachodzi konieczność wydania orzeczenia z uwagi na ochronę konstytucyjnych wolności i praw skarżącego.

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że wskazane przepisy rozporządzeń wyznaczały podmioty podatku akcyzowego inne niż określone w ustawie, czyli wkroczyły w materię ustawową. Z tego względu są niezgodne z art. 64 ust. 3 w związku z art. 84 i 217 konstytucji. Trybunał przypomniał, że podobny pogląd w zakresie przepisów rozporządzenia z 1998 r. został wyrażony wcześniej w wyrokach w sprawach o sygn. P 7/00 oraz SK 35/02.

W związku z tym, że zaskarżone przepisy rozporządzeń zostały uznane za niezgodne z art. 217 konstytucji, Trybunał Konstytucyjny uznał za zbędne rozważanie naruszenia przez te przepisy art. 92 ust. 1 konstytucji. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że zbędne jest także badanie zgodności zaskarżonych przepisów z art. 21 konstytucji wobec orzeczenia o ich niezgodności z wzorcem bardziej szczegółowym, tj. z art. 64 konstytucji.

Trybunał uznał wzorzec konstytucyjności z art. 31 ust. 3 konstytucji za nieadekwatny w sprawie, która dotyczy prawa daninowego. Stwierdził także, że skarżące przedsiębiorstwo nie wyjaśniło w uzasadnieniu złożonej skargi, w jaki sposób zaskarżone przepisy naruszyły jego prawa i wolności wynikające z powołanych jako wzorce przepisów art. 2 konstytucji oraz art. 22 konstytucji. W tym zakresie postępowanie zostało umorzone jako niedopuszczalne.

Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że orzekając o niezgodności zaskarżonych przepisów z konstytucją nie przesądza w ten sposób, że skarżące przedsiębiorstwo doznało rzeczywistego uszczerbku majątkowego w wyniku obciążenia obowiązkiem podatkowym z naruszeniem konstytucji.

Stosownie do art. 190 ust. 4 konstytucji, o skutkach wyroku będą rozstrzygać właściwe organy, trybie i na zasadach w określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania.

Rozprawie przewodniczyła sędzia TK Maria Gintowt-Jankowicz, a sprawozdawcą był sędzia TK Stanisław Biernat.

Wyrok jest ostateczny, a jego sentencja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw.

5 maja 2009 r. o godz. 13.00 Trybunał Konstytucyjny rozpoznawał skargę konstytucyjną Przedsiębiorstwa Produkcyjno Usługowo Handlowego "Autosir" sp. z o.o. dotyczącą podatku akcyzowego - kategorie podmiotów.

Nowy termin rozprawy 7 lipca 2009 r., godz. 14.00.

Rozprawie przewodniczyła sędzia TK Maria Gintowt-Jankowicz, a sprawozdawcą był sędzia TK Stanisław Biernat.

5 maja 2009 r. o godz. 13.00 Trybunał Konstytucyjny rozpoznawał skargę konstytucyjną Przedsiębiorstwa Produkcyjno Usługowo Handlowego "Autosir" sp. z o.o. dotyczącą podatku akcyzowego - kategorie podmiotów.

Trybunał Konstytucyjny postanowił odroczyć rozprawę bezterminowo.

Rozprawie przewodniczyła sędzia TK Maria Gintowt-Jankowicz, a sprawozdawcą był sędzia TK Stanisław Biernat.

5 maja 2009 r. o godz. 13.00 Trybunał Konstytucyjny rozpozna skargę konstytucyjną Przedsiębiorstwa Produkcyjno Usługowo Handlowego "Autosir" sp. z o.o. dotyczącą podatku akcyzowego - kategorie podmiotów.

Trybunał Konstytucyjny orzeknie w sprawie zgodności:
- art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 22, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 2, art. 64 ust. 3 w związku z art. 84, art. 92 ust. 1 oraz art. 217 konstytucji
- par. 18 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie podatku akcyzowego z dnia 16 grudnia 1998 roku, par. 18 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie podatku akcyzowego z dnia 15 grudnia 1999 roku oraz par. 19 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie podatku akcyzowego z dnia 22 grudnia 2000 roku, wydane na podstawie art. 35 ust. 4 ustawy o VAT z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 2, art. 64 ust. 3 w związku z art. 84, art. 92 ust. 1 oraz art. 217 konstytucji.

Zdaniem skarżącej spółki nastąpiło naruszenie zasady wolności gospodarczej oraz zasady ochrony praw majątkowych przez upoważnienie Ministra Finansów w art. 35 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym do określenia w drodze rozporządzenia przypadków, gdy podatnikami akcyzy są osoby lub jednostki inne niż producent lub importer wyrobów akcyzowych.

Konstytucja przewiduje, że nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatku następuje w drodze ustawy.

Poprzez nałożenie nakazu zapłaty podatku w akcie prawnym niższego rzędu niż ustawa, tj. w rozporządzeniach w sprawie podatku akcyzowego nastąpiło naruszenie zasady ochrony praw majątkowych - twierdzi skarżąca spółka. Przepisy te są niezgodne z konstytucją w zakresie, w jakim określają kategorię podmiotów zobowiązanych do zapłaty podatku akcyzowego, gdyż określenie kategorii podatników musi nastąpić w drodze ustawowej.

Rozprawie będzie przewodniczyła sędzia TK Maria Gintowt-Jankowicz, a sprawozdawcą będzie sędzia TK Stanisław Biernat.