K 62/07

Postępowanie przed Krajową Radą Sądownictwa w sytuacji, gdy ustawa określa je w sposób niekompletny jest niezgodne z  konstytucją.

19 listopada 2009 r. o godz. 9.30 Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Krajowej Rady Sądownictwa dotyczący określania w drodze rozporządzenia szczegółowego trybu działania oraz postępowania przed Krajową Radą Sądownictwa.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 12 ust. 6 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa w zakresie, w jakim zawiera zwrot "i postępowania przed Radą,", jest niezgodny z art. 187 ust. 4 w związku z art. 2 konstytucji. Przepis ten traci moc obowiązującą z upływem dwunastu miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. W pozostałym zakresie Trybunał umorzył postępowanie ze względu na zbędność wydania wyroku.

W przypadku, gdy ustawa nie reguluje w sposób wystarczający albo w ogóle danej materii, przekazanie jej do  uregulowania w akcie wykonawczym prowadzi do niedopuszczalnego uzupełnienia ustawy aktem niższej rangi. Pozostawienie władzy wykonawczej możliwości samodzielnego kształtowania zasadniczych elementów regulacji prawnej prowadzi w ten sposób do naruszenia standardów demokratycznego państwa prawnego zakazujących ustawodawcy  przekazywania funkcji prawodawczych organom władzy wykonawczej.

Tym samym przekazanie do uregulowania w akcie podustawowym kwestii szczegółowych związanym z postępowaniem przed Krajową Radą Sądownictwa w sytuacji gdy ustawa określa je w sposób niekompletny, należy uznać za sprzeczne z art. 187 ust. 4 w związku z art. 2  konstytucji ze względu na wprowadzenie aktem niższego rzędu rozwiązań prawodawczych dotyczących spraw, które zgodnie z konstytucją zastrzeżone są wyłącznie dla  materii ustawowej.

Z uwagi na konieczność uzupełnienia ustawy o KRS o odpowiednie przepisy regulujące sposób funkcjonowania Krajowej Rady Sądownictwa, oraz dając ustawodawcy możliwość prawidłowego rozdzielenia materii ustawy i aktu wykonawczego, Trybunał Konstytucyjny postanowił, na podstawie art. 190 ust. 3 Konstytucji,  odroczyć termin utraty mocy obowiązującej art.  12 ust. 6 ustawy  o KRS na okres roku. Utrata mocy kwestionowanego przepisu w zakresie, w jakim zawiera zwrot "i postępowania przed Radą"nie powoduje wznowienia postępowań przed KRS.

Rozprawie przewodniczył sędzia TK Zbigniew Cieślak, sprawozdawcą był prezes TK Bohdan Zdziennicki.

Wyrok jest ostateczny, a jego sentencja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw.

19 listopada 2009 r. o godz. 9.30 Trybunał Konstytucyjny rozpozna wniosek Krajowej Rady Sądownictwa dotyczący określania w drodze rozporządzenia szczegółowego trybu działania oraz postępowania przed Krajową Radą Sądownictwa.

Trybunał Konstytucyjny rozpozna wniosek w sprawie zgodności art. 12 ust. 6 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku o Krajowej Radzie Sądownictwa z art. 2, art. 92 ust. 1, a także z art. 187 ust. 4 konstytucji.

Kwestionowany przepis stanowi, że Prezydent RP określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb działania Krajowej Rady Sądownictwa i postępowania przed Radą. Przekazuje tym samym do regulacji podustawowej zagadnienia zastrzeżone przez konstytucję do materii ustawowej. Zdaniem wnioskodawcy jest to sprzeczne z konstytucją.

Ponadto wnioskodawca wskazuje, że kwestionowany przepis nie spełnia zawartych w konstytucji wymagań odnoszących się do upoważnienia do wydania aktu podustawowego. Chodzi tu o brak wytycznych dotyczących treści takiego aktu. Możliwość regulacji przez rozporządzenie materii ustawowej, łącznie z brakiem wytycznych dotyczących jego treści sprawia, iż rozporządzenie zatraca charakter aktu wykonawczego do ustawy. Zamiast konkretyzacji przepisów występuje jej uzupełnienie.

Zdaniem wnioskodawcy, upoważnienie zawarte w kwestionowanym przepisie, w ukryty sposób wprowadza możliwość ustawodawstwa delegowanego, wyjątkowo tylko dopuszczalnego w czasie stanu wojennego.

Rozprawie będzie przewodniczył sędzia TK Zbigniew Cieślak, sprawozdawcą będzie prezes TK Bohdan Zdziennicki.