K 54/05
| Komunikat prasowy po rozprawie dotyczącej utraty mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. |
Kwestionowany przepis nie narusza zasady samodzielności gmin w zakresie planowania przestrzennego ani nie uniemożliwia gminie wykonywania zadań publicznych.
12 marca 2007 r. o godz. 12.00 Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Rady Miejskiej w Łodzi dotyczący utraty mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest zgodny: z preambułą Konstytucji w zakresie, w jakim wyraża ona zasadę współdziałania władz, zasadę pomocniczości oraz wymóg skuteczności i rzetelności działania instytucji publicznych, z art. 2, art. 7, art. 16, art. 21, art. 31 ust. 3, art. 64, art. 165 w związku z art. 163 i art. 167 Konstytucji oraz z art. 3 ust. 1 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego, sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r.
Zdaniem Trybunału kwestionowany przepis nie narusza zasady samodzielności gmin w zakresie planowania przestrzennego ani nie uniemożliwia gminie wykonywania zadań publicznych, bo gmina może zawsze uchwalić plan zagospodarowania przestrzennego. Ustawa z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przyznaje szerokie możliwości planistyczne jednostkom samorządu terytorialnego i umożliwia samodzielne wykonywanie zadań z zakresu planowania przestrzennego. Jednostki samorządu terytorialnego mogą swobodnie kształtować treść planów zagospodarowania przestrzennego, zastępując plany uchwalone przed 1 stycznia 1995 r. nowymi planami. Gminy mogą przenieść do nowych planów te rozwiązania, które nie są sprzeczne z obowiązującymi obecnie przepisami. Ponadto jednostki samorządu dysponowały wystarczającym czasem na ustanowienie nowych planów zagospodarowania. Utrata mocy obowiązującej miejscowych planów nie powinna doprowadzić do wytworzenia próżni legislacyjnej, ponieważ była skorelowana z rozwiązaniami prawnymi umożliwiającymi gminom uniknięcia negatywnych konsekwencji tego faktu. Kwestionowany przepis nie wprowadza istotnych zmian w stosunku do wcześniejszych regulacji, brak jest więc podstaw do stwierdzenia jego niezgodności z konstytucją.
Rozprawie przewodniczył sędzia TK Marek Mazurkiewicz, a sprawozdawcą był wiceprezes TK Janusz Niemcewicz.
Wyrok jest ostateczny, a jego sentencja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw.
| Prasa: Dziennik Polski, 10.03. 07 r. Marzenie o powrocie planów. GEG. Gazeta Prawna, Nr 51, 13.03.07 r. Łukasz Sobiech: Gminne samorządy muszą uchwalać nowe plany. Rzeczpospolita, Nr 51, 13.03.07 r. Jolanta Kroner, Renata Krupa-Dąbrowska, Michał Kosiarski: Gminy muszą stworzyć nowe plany zagospodarowania. |
| Komunikat prasowy przed rozprawą dotyczącą utraty mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. |
12 marca 2007 r. o godz. 12.00 Trybunał Konstytucyjny rozpozna wniosek Rady Miejskiej w Łodzi dotyczący utraty mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Trybunał Konstytucyjny orzeknie w sprawie zgodności art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z:
- art. 2 i art. 7, art. 31 ust. 3, art. 21 i art. 64, art. 16 i art. 165 w związku z art. 163 oraz art. 167 Konstytucji,
- preambułą Konstytucji w takim zakresie, w jakim odnosi się ona do zasady współdziałania władz, zasady pomocniczości oraz do wymogu skuteczności i rzetelności działania instytucji państwowych,
- art. 3 ust. 1 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego, sporządzonej w Strasburgu w dniu 15 października 1985 roku i ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską.
Na podstawie kwestionowanego przepisu utracił moc obowiązującą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Łodzi. Zdaniem wnioskodawcy uchylenie tego planu stanowiło niczym nieuzasadniony akt ingerencji w samodzielność Gminy m. Łodzi, w tym wypadku naruszono jej samodzielność planistyczną. Konsekwencją uchylenia planu stało się drastyczne ograniczenie możliwości gminy w zakresie realizacji zadań własnych. Na skutek braku podstaw planistycznych doszło do uniemożliwienia realizacji licznych przedsięwzięć inwestycyjnych oraz zawieszenie inwestycji już rozpoczętych. Brak miejscowego planu poważnie ogranicza też możliwości gminy w zakresie absorpcji środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej. Uchylenie planu powoduje również ograniczenia w zakresie wykonywania zadań policyjnych, przede wszystkim w sferze ochrony ładu przestrzennego. Stan taki w wielu przypadkach uniemożliwia władzom gminy realizację zadań publicznych, a także ogranicza zdolność do kierowania i zarządzania sprawami publicznymi na własną odpowiedzialność i w interesie mieszkańców wspólnoty lokalnej Łodzi.
Rozprawie będzie przewodniczył sędzia TK Marek Mazurkiewicz, a sprawozdawcą będzie wiceprezes TK Janusz Niemcewicz.