K 42/05

Procedura legislacyjna dwóch kwestionowanych przepisów ustawy nowelizującej jest niezgodna z Konstytucją.

8 maja 2007 r. o godz. 10.00 Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Krajowej Rady Doradców Podatkowych dotyczący podmiotów uprawnionych do zawodowego wykonywania czynności doradztwa podatkowego.

W wyroku z 22 maja 2007 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że:
- art. 3a ustawy z 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym jest zgodny z art. 32 Konstytucji;
- art. 1 pkt 1 ustawy z 16 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy o rachunkowości w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 5 lipca 1996 r., jest niezgodny z art. 7, art. 118 ust. 1 oraz art. 121 ust. 2 Konstytucji;
- art. 1 pkt 9 lit. a ustawy z16 grudnia 2004 r. w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy z 5 lipca 1996 r. jest niezgodny z art. 7, art. 118 ust. 1 oraz art. 121 ust. 2 Konstytucji.

Przepisy niezgodne z Konstytucją tracą moc obowiązującą z upływem sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw.

Trybunał Konstytucyjny uznał zarzut wnioskodawcy dotyczący naruszenia procedury legislacyjnej dwóch kwestionowanych przepisów ustawy nowelizującej, tj. art. 1 pkt 1 w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o doradztwie podatkowym oraz art. 1 pkt 9 lit a w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 27 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Trybunał nie badał zatem treści tych przepisów, lecz wyłącznie tryb ich uchwalania. Zdaniem Trybunału obejmowanie - niejako "przy okazji" zmiany ustawy nowelizowanej - poprawkami nie wyrażonymi wprost w treści ustawy nowelizującej stanowi obejście konstytucyjnych przepisów o inicjatywie ustawodawczej. Trybunał postanowił, że przepisy utracą moc obowiązującą sześć miesięcy po ogłoszeniu wyroku w Dzienniku Ustaw, o ile przed upływem tego terminu ustawodawca nie wprowadzi w ich miejsce, w sposób legislacyjnie prawidłowy, nowej regulacji prawnej.

Rozprawie przewodniczyła sędzia TK Maria Gintowt - Jankowicz, a sprawozdawcą był sędzia TK Marek Kotlinowski.

Wyrok jest ostateczny, a jego sentencja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw.

8 maja 2007 r. o godz. 10.00 Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Krajowej Rady Doradców Podatkowych dotyczący podmiotów uprawnionych do zawodowego wykonywania czynności doradztwa podatkowego.

Trybunał Konstytucyjny odroczył ogłoszenie wyroku do 22 maja, godz. 9.15.

Rozprawie przewodniczyła sędzia TK Maria Gintowt - Jankowicz, a sprawozdawcą był sędzia TK Marek Kotlinowski.

8 maja 2007 r. o godz. 10.00 Trybunał Konstytucyjny rozpozna wniosek Krajowej Rady Doradców Podatkowych dotyczący podmiotów uprawnionych do zawodowego wykonywania czynności doradztwa podatkowego.

Trybunał Konstytucyjny orzeknie w sprawie zgodności:
- art. 3a ustawy z dnia 5 lipca 1996 roku o doradztwie podatkowym z art. 32 Konstytucji;
- art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2004 roku o zmianie ustawy o doradztwie  podatkowym oraz ustawy o rachunkowości w zakresie, w jakim wprowadza nowe brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 roku o doradztwie podatkowym;
- art. 1 pkt 9 lit. a powyższej ustawy w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 roku o doradztwie podatkowym;
- art. 1 pkt 10 powyższej ustawy w zakresie, w jakim dodaje nowy art. 46b do ustawy z dnia 5 lipca 1996 roku o doradztwie podatkowym;
- art. 2 pkt 2 powyższej ustawy  w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 79 pkt 7 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości;
- art. 2 pkt 3 powyższej ustawy w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 80a ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości
z art. 7, art. 118 ust. 1 oraz art. 121 ust. 2 Konstytucji.

Doradca podatkowy jest zawodem zaufania publicznego i podlega ustawowym ograniczeniom i obowiązkom. Za niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków  zawodowych określonych prawem oraz za czyny sprzeczne z zasadami etyki zawodowej doradcy ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną. Aby uzyskać tytuł doradcy podatkowego należy odbyć swoistą "aplikację" (egzaminy i praktyka), co powoduje wyeliminowanie z zawodu osób przypadkowych. Czynności doradztwa podatkowego mogą zawodowo wykonywać osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych, adwokaci i radcowie prawni, biegli rewidenci oraz jednostki wykonujące doradztwo podatkowe wyłącznie poprzez zatrudnionych w nich doradców podatkowych, radców prawnych i biegłych rewidentów. Kwestionowane przepisy rozszerzyły prawo wykonywania  niektórych czynności doradztwa podatkowego na  podmioty uprawnione do usługowego prowadzenia  ksiąg rachunkowych. na podstawie odrębnych, niż doradztwo podatkowe, przepisów. Ustawodawca nie nałożył na te podmioty ustawowych ograniczeń i obowiązków związanych z wykonywaniem zawodu zaufania publicznego, jakimi objęci byli doradcy podatkowi. W konsekwencji inna jest sytuacja doradców podatkowych i inna powyższych podmiotów, inne usytuowanie w stosunku do  osób trzecich (klientów), inne wymagania zawodowe i inna odpowiedzialność. Zdaniem wnioskodawcy ustawodawca różnicując warunki wykonywania działalności doradczej w zależności od prowadzącego ją podmiotu naruszył konstytucyjną zasadę równości. Ponadto zdaniem wnioskodawcy Sejm i Senat uchwalając kwestionowane przepisy wykroczył poza przedmiot nowelizacji naruszając tym samym zasady prawidłowej legislacji.

Rozprawie będzie przewodniczyła sędzia TK Maria Gintowt - Jankowicz, a sprawozdawcą będzie sędzia TK Marek Kotlinowski.