K 38/05

Pominięcie w nowej ustawie dawnych przepisów nie stanowiło nadmiernej ingerencji w uprawnienia rencistów, którzy ulegli wypadkom przy pracy.

12 czerwca 2006 r. o godz. 12.30 Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Zarządu Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy dotyczący pozbawienia prawa do świadczeń grupy osób, które pobierały rentę z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 61 pkt 2 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych jest zgodny z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

Trybunał Konstytucyjny przypomniał, że ustawodawca wprowadzając nową ustawę o emeryturach i rentach oraz nową ustawę wypadkową dokonał zmiany całego sytemu. Zdaniem Trybunału ograniczenie prawa do uzyskiwania innych dochodów w tym wynagrodzenia z tytułu pracy jest co do zasady dopuszczalne. Zawieszenie lub ograniczenie tych świadczeń nie powinno przekraczać jednak określonej miary i nie powinno być arbitralne. Trybunał stwierdził, że pominięcie w nowej ustawie dawnych przepisów nie miało charakteru arbitralnego ani też nie stanowiło nadmiernej ingerencji w uprawnienia rencistów, którzy ulegli wypadkom przy pracy. Świadczy o tym także pozostawienie przez ustawodawcę pewnego uprzywilejowania tej grupy rencistów w stosunku do ogółu niezdolnych do pracy poprzez znacznie korzystniejsze zasady obliczania wysokości renty wypadkowej oraz dopuszczenie jej pobieranie łącznie z emeryturą. W konsekwencji TK uznał, że brak przejęcia do nowej ustawy przepisów dawnej ustawy wypadkowej nie narusza Konstytucji.

Rozprawie przewodniczył sędzia TK Wiesław Johann, a sprawozdawcą była sędzia TK Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska.

Wyrok jest ostateczny, a jego sentencja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw.

12 czerwca 2006 r. o godz. 12.30 Trybunał Konstytucyjny rozpozna wniosek Zarządu Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy dotyczący pozbawienia prawa do świadczeń grupy osób, które pobierały rentę z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

Trybunał Konstytucyjny orzeknie w sprawie zgodności art. 61 pkt 2 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w zakresie, w jakim uchyla art. 25 a ustawy z dnia 12 czerwca 1975 roku o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych z:
- art. 2, art. 32, art. 31 ust. 3, art. 65 ust. 1, art. 67 ust. 1 Konstytucji;
- art. 6 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych, otwartego do podpisu w Nowym Jorku dnia 19 grudnia 1966 roku, ratyfikowanego przez Polskę w dniu 3 marca 1977 roku;
- art. 1 ust. 2 Europejskiej Karty Społecznej sporządzonej w Turynie dnia 18 października 1961 roku, zmienionej Protokołem zmieniającym EKS sporządzonym w Turynie dnia 21 października 1991 roku, ratyfikowanej przez Polskę dnia 10 czerwca 1997 roku;
- art. 1 ust. 4, art. 10 ust. 1, art. 12 ust. 2 i ust. 3, art. 15 ust. 1 i ust. 2 Europejskiej Karty Społecznej, sporządzonej w Turynie dnia 18 października 1961 roku, ratyfikowanej przez Polskę w dniu 10 czerwca 1997 roku, a przez to z art. 9 i art. 91 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji.

Uchylony przepis ustawy o świadczeniach stanowił, że renta z tytułu niezdolności do pracy spowodowana wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową nie ulega zawieszeniu ani zmniejszeniu w razie osiągania przychodów, o których mowa w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Chodzi m.in. o zatrudnienie, służbę lub inną pracę zarobkową albo prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Skutkiem wejścia w życie kwestionowanej regulacji jest pozbawienie prawa do świadczeń grupy osób, które pobierały rentę z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, a jednocześnie zdobyły nowe umiejętności i podejmowały dodatkowe zatrudnienie lub rozpoczęły działalność gospodarczą na własny rachunek. Wśród tych osób znajduje się także grupa lekarzy. Zdaniem wnioskodawcy kwestionowany przepis jest niezgodny z Konstytucją m.in. dlatego, że narusza obywatelskie prawo do zabezpieczenia społecznego oraz wolność wyboru i wykonywania zawodu oraz miejsca pracy.

Rozprawie będzie przewodniczył sędzia TK Wiesław Johann, a sprawozdawcą będzie sędzia TK Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska .