K 5/05

Zróżnicowanie współtwórców utworu audiowizualnego w zakresie ochrony praw majątkowych, przez uprzywilejowanie pewnej grupy współtwórców jest niczym nieuzasadnione, a więc narusza Konstytucję.

24 maja 2006 r. o godz. 9.15 Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczący wynagrodzenia współtwórców utworów audiowizualnych.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych jest niezgodny z art. 2 oraz art. 32 w związku z art. 64 ust. 2 Konstytucji. Art. 70 ust. 2 traci moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw.

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że kwestionowana regulacja nieracjonalnie różnicuje podmioty podobne. Ustawodawca wprowadził nieuzasadnione zróżnicowanie w zakresie ochrony praw majątkowych współtwórców utworu audiowizualnego, przez uprzywilejowanie pewnej ich grupy, co jest niezgodne z Konstytucją. Możliwość uzyskania tantiem na podstawie umowy cywilnoprawnej stawia niektórych współtwórców utworu audiowizualnego w gorszym położeniu. Trybunał Konstytucyjny pozostawił ustawodawcy decyzję co do zakresu, treści i sposobu regulacji prawnych dotyczących dodatkowego wynagrodzenia. Jest to uzasadnione, bo prawo do dodatkowego wynagrodzenia nie korzysta z gwarancji konstytucyjnej. Trybunał Konstytucyjny nie może zastępować ustawodawcy i określać samodzielnie zakresu, treści i sposobu rozwiązywania konkretnych problemów, ponieważ stanowiłoby to wkraczanie w sferę suwerennych kompetencji władzy ustawodawczej.

Rozprawie przewodniczył prezes TK Marek Safjan, a sprawozdawcą był sędzia TK Jerzy Ciemniewski .

Wyrok jest ostateczny, a jego sentencja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw.

24 maja 2006 r. o godz. 9.15 Trybunał Konstytucyjny rozpozna wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczący wynagrodzenia współtwórców utworów audiowizualnych.

Trybunał Konstytucyjny orzeknie w sprawie zgodności art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych z art. 2 oraz z art. 32 w związku z art. 64 ust. 2 Konstytucji.

Reprezentanci środowisk twórczych scenografów i choreografów skarżą się Rzecznikowi Praw Obywatelskich na brak uprawnień do dodatkowego wynagrodzenia z tytułu eksploatacji utworów audiowizualnych. Do takiego wynagrodzenia uprawnieni są: główny reżyser, operator obrazu, twórcy scenariusza, twórcy innych utworów literackich lub muzycznych, które zostały stworzone do utworu audiowizualnego albo w nim wykorzystane oraz artyści wykonawcy. Nie ma więc wśród uprawnionych ani scenografów, ani choreografów. Różnicowanie podmiotów prawa jest dopuszczalne na gruncie zasady równości, jeżeli służy realizacji zasady sprawiedliwości społecznej. Zdaniem RPO kryteria dodatkowego wynagradzania tylko niektórych twórców utworu nie są zgodne z konstytucyjną zasadą sprawiedliwości społecznej. Ustawodawca przyznał pewnej grupie współtwórców utworu audiowizualnego istotne uprawnienia majątkowe, pomijając innych współtwórców. Wątpliwości RPO budzi dobór podmiotów uprzywilejowanych. Zdaniem RPO nie został on dokonany według racjonalnych przesłanek. Stan taki narusza zasadę równej ochrony praw majątkowych.

Rozprawie będzie przewodniczył prezes TK Marek Safjan, a sprawozdawcą będzie sędzia TK Jerzy Ciemniewski .