K 43/04

Ograniczenia wynikające z przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych dotyczą wszystkich pracowników, nie naruszają więc konstytucyjnej zasady sprawiedliwości społecznej.

3 października 2005 r. o godz. 12.30 Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczący ograniczenia zatrudnienia i zarobkowania pracowników Narodowego Funduszu Zdrowia.

Trybunał orzekł, że art. 112 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest zgodny z art. 2 Konstytucji. Art. 112 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r nie jest niezgodny z art. 32 w związku z art. 2 Konstytucji.
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie jest konieczne określenie okresu przejściowego, w którym pracownicy mieliby możliwość dostosowania się do nowej sytuacji prawnej. Dotychczasowi pracownicy Funduszu stali się od 1 października 2004 r. pracownikami nowoutworzonego Narodowego Funduszu Zdrowia i obowiązują ich przepisy Kodeksu pracy dotyczące przejścia zakładu pracy do innego pracodawcy. Trybunał nie dopatrzył się też zróżnicowania pracowników Funduszu. Regulacja bowiem dopuszcza możliwość świadczenia usług w oparciu o umowy cywilne (umowa o dzieło, umowa zlecenie) i dotyczy to wszystkich pracowników Funduszu. Zróżnicowanie świadczenia pracy w ramach stosunku pracy oraz w oparciu o stosunki cywilne funkcjonuje już w obowiązujących regulacjach prawnych, a nie zostało wprowadzone przez kwestionowany przepis. Ograniczenia wynikające z przepisów ustawy dotyczą wszystkich pracowników, nie naruszają więc w żaden sposób konstytucyjnej zasady sprawiedliwości społecznej.

Rozprawie przewodniczył sędzia TK Jerzy Stępień, a sprawozdawcą był sędzia TK Marek Mazurkiewicz.

Wyrok jest ostateczny, a jego sentencja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw.

3 października 2005 r. o godz. 12.30 Trybunał Konstytucyjny rozpozna wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczący ograniczenia zatrudnienia i zarobkowania pracowników Narodowego Funduszu Zdrowia.

Trybunał orzeknie w sprawie zgodności:
- art. 112 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w zakresie, w jakim przepis ten określa zakaz podejmowania zatrudnienia bez zgody Prezesa Funduszu u innego pracodawcy, bez ustanowienia w tym zakresie przepisów przejściowych, z art. 2 Konstytucji;
- art. 112 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku w zakresie, w jakim różnicuje sytuację prawną pracowników Funduszu w zależności od tego, w jakiej formie związani są z innym pracodawcą, z art. 32 w związku z art. 2 Konstytucji;
- art. 112 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku w zakresie, w jakim przepis ten określa zakaz wykonywania działalności gospodarczej przez pracowników Funduszu bez ustanowienia w tym zakresie przepisów przejściowych, z art. 2 Konstytucji.

Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych zakazuje pracownikom oddziałów wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia, a także centrali NFZ dodatkowego zatrudnienia i zarobkowania. Nie mogą być jednocześnie m.in.: świadczeniodawcami, właścicielami zakładów opieki zdrowotnej, członkami organów lub pracownikami jednostek samorządu terytorialnego. Nie powinni też podejmować zatrudnienia u innego pracodawcy bez zgody prezesa Funduszu ani wykonywać działalności gospodarczej. Poprzednie przepisy nie przewidywały żadnych tego typu ograniczeń. Kwestionowana regulacja mimo wprowadzenia istotnych zmian nie zawiera przepisów przejściowych, które pozwoliłyby pracownikom na dostosowanie się do tych wymagań. Jednocześnie zmienione przepisy pozwalają na pracę w oparciu o umowę cywilnoprawną, a więc umowę zlecenia lub umowę o dzieło. Zdaniem wnioskodawcy nastąpiło więc niezgodne z Konstytucją zróżnicowanie pracowników Funduszu.

Rozprawie będzie przewodniczył sędzia TK Jerzy Stępień, a sprawozdawcą będzie sędzia TK Marek Mazurkiewicz.