21 grudnia odbyła się publiczna rozprawa przed Trybunałem Konstytucyjnym
dotycząca zbadania konstytucyjności zmian zasad rozliczania składek na
ubezpieczenie społeczne.
Trybunał rozpatrzył wniosek Rady Miejskiej w Wąbrzeźnie o zbadanie konstytucyjności
przepisu par. 1 pkt 4 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z 25 lutego
1997 roku zmieniającego rozporządzenia w sprawie wysokości i podstawy wymiaru
składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego
oraz rozliczania składek świadczeń z ubezpieczenia społecznego.
Zaskarżony przepis zmienił zasady rozliczania składek na ubezpieczenie
społeczne wpłacanych przez jednostki budżetowe gminy. Obecnie jednostki
te mają obowiązek opłacać składki na ubezpieczenie pracowników każdorazowo
w dniu pobrania z rachunku bankowego pieniędzy na wynagrodzenia. Zdaniem
Wnioskodawcy zmiana w trakcie roku budżetowego zasad wpłacania składek
na ubezpieczenie społeczne bez odpowiedniego vacatio legis lub zapewnienia
gminom dodatkowych środków, naraża gminy na problemy finansowe i jest sprzeczne
z zasadą pewności prawa (art. 2 Konstytucji RP).
Wnioskodawca uważa także, że zaskarżony przepis narusza konstytucyjne
zasady praworządności (art. 7 Konstytucji RP), udziału jednostek samorządu
terytorialnego w dochodach publicznych odpowiednio do ich zadań (art. 167
ust. 1 Konstytucji RP) oraz przepisy Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego.
Trybunał Konstytucyjny orzekł, że:
1. Par. 1 pkt 4 lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 lutego
1997 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i podstawy wymiaru
składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego
oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (Dz.
U. Nr 20, poz.1071) , nadający nowe brzmienie par. 14 ust. 10 rozporządzenia
Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy
wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia
oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego ( Dz.
U. z 1993 r. Nr 68, poz. 330, z 1994 r. Nr 25, poz. 86 i Nr 140 poz. 769,
z 1995 r. Nr 153, poz. 781 oraz z 1996 r. Nr 111, poz. 532) jest zgodny
z art. 2, art. 7, art.167 ust.1 i 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
oraz z art. 9 ust. 1 i 4 Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego, sporządzonej
w Strasburgu dnia 15 października 1985 r. i ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą
Polską 14 lipca 1994 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 124, poz. 607 i 608).
2. Przepis, o którym mowa w pkt 1 sentencji, n i e jest niezgodny
z art.167 ust. 2 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 9
ust. 2 Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego.